هرگز کسی پی نبرد

 

به عطر مرموز ماگنولیا در تن تو.

 

هرگز کسی ندید

 

مرغ مینای عشق در میان دندان های تو.

 

در مهتابی ابروانت

 

هزار مادیان پارسی خفته اند

 

زمانی که چهار شب تمام

 

کمر تو ، این دشمن برف را در بر می گیرم