یادداشتی برای دخترم

کاش غم و غصه هم قیمت داشت "شمس لنگرودی"

کاش غم و غصه هم قیمت داشت

مجّانی است

همه می‌خورند.

کاش روی دهان‌مان

کنتوری نصب می‌شد

و جریمة غصه‌ها را

به حساب آنان می‌ریختیم.

غصه نخوریم مردم

سیاستمدارها هم روزی بزرگ می‌شوند

به مدرسه می‌روند

و دنیا

مثل گل مصنوعی قشنگ می‌شود

هر چیز مجانی که ارزش خوردن ندارد.

+ نوشته شده در سه شنبه ۱ تیر ۱۳۸۹ ساعت توسط مهدی بنی اسدی |

نامم را پدرم انتخاب کرد!
نام خانوادگی ام را یکی از اجدادم!
دیگر بس است!
راهم را خودم انتخاب خواهم کرد.
تو میدانی وهمه می دانند که زندگی از تحمیل لبخندی بر لبان من، از آوردن برق امیدی در نگاه من، از بر انگیختن موج شعفی در دل من عاجز است.تو میدانی و همه می‌دانند که شکنجه دیدن بخاطر تو، زندانی کشیدن بخاطر تو و رنج بردن بپای تو تنها لذت بزرگ من است.از شادی توست که برق امید در چشمان خسته‌ام می درخشد. و از خوشبختی توست که هوای پاک سعادت را در ریه هایم احساس میکنم.نمیتوانم خوب حرف بزنم،نیروی شگفتی را که در زیر این کلمات ساده و جمله های ضعیف و افتاده پنهان کردهام، دریاب ! دریاب ! من ترا دوست دارم.

نوشته‌های پیشین

پیوندها

BLOGFA.COM

یادداشتی برای دخترم

فرزند دلبندم ! درد من حصار برکه نیست،درد من زیستن با ماهیانی است که فکردریا به ذهنشان خطور نکرده است

کاش غم و غصه هم قیمت داشت "شمس لنگرودی"

نوشته‌های پیشین

پیوندها